சாயங்காலம் ஆறரை மணி. வீடு முழுக்க அமைதி. சூர்யா தனது வேலை முடித்து வீடு திரும்பும் போது, அவளது மகள் அனிகா, படுக்கையறையில் மொபைல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். சமையலறையில் அம்மா, டிவியில் சீரியல் ஓடிக்கொண்டிருந்ததால், சமையல் வாசனை கூட இல்லாமல் இருந்தது.

அந்த நேரத்தில், தாத்தா மெதுவாக வாசலில் அமர்ந்து, பக்கத்து வீட்டு குழந்தைகள் விளையாடும் சத்தத்தை கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். 'நம் காலத்தில், எல்லோரும் ஒன்றாக அமர்ந்து சாப்பிடுவோம்; குழந்தைகள் கதைகள் கேட்பார்கள்; சிரிப்பும், குரலும் கலந்த ஒரு சூழல்,' என்று அவர் மனதில் நினைத்தார்.

அந்த இரவு, சூர்யா திடீரென எல்லோரையும் அழைத்து, டிவி, மொபைல் எல்லாம் ஓரமாக வைத்து, சமையலறையில் அமர்ந்து சாப்பிடலாம் என்று சொன்னாள். ஆரம்பத்தில் எல்லோருக்கும் அது புதிதாகவும், சற்று சிரமமாகவும் இருந்தது. ஆனால், சாப்பிடும் போது, தாத்தா ஒரு பழைய கதையை சொல்லத் தொடங்கினார். அனிகா கேட்டு சிரித்தாள். அம்மா, திடீரென, 'நாம் எல்லாம் இப்படி சேர்ந்து சாப்பிட்டது எப்போது?' என்று கேட்டார்.

அந்த ஒரு மாறும் தருணம், வீட்டில் ஒரு புதிய அனுபவத்தை உருவாக்கியது. அன்றைய இரவு, எல்லோரும் மனநிறைவோடு தூங்கினர். அடுத்த நாள் காலை, அனிகா பள்ளிக்குப் போகும் முன், 'இன்று இரவு மீண்டும் சேர்ந்து சாப்பிடலாமா?' என்று கேட்டாள்.

குடும்பத்தில் சிறிய மாற்றங்கள், பெரிய நினைவுகளை உருவாக்கும். அந்த ஒரு இரவு, அனைவரும் மனதில் ஒரு சிறிய விழிப்பை ஏற்படுத்தியது.