ஒரு கிராமத்தில் வசிக்கும் சுந்தரமும், அவரது குடும்பமும் முன்னோர்களின் வழிகாட்டுதலை மதித்து வாழ்ந்தனர். பண்டிகை நாளில், சுந்தரன் தனது பிள்ளைகளுக்கு முன்னோர்களின் கதைகளைச் சொல்லி, அவர்களின் தியாகங்களை நினைவூட்டினார். குழந்தைகள் முன்னோர்களின் தைரியத்தைப் புரிந்து கொண்டு, தங்கள் வாழ்க்கையில் அதை பின்பற்றத் தொடங்கினர்.
ஒரு நாள், சுந்தரன் தனது பிள்ளைகளுக்கு, 'நம் முன்னோர்கள் இல்லையேல், நாம் இவ்வளவு வளமாக இருக்க முடியாது' என்று கூறினார். இதனால், பிள்ளைகள் தங்களின் முன்னோர்களுக்கு நன்றி சொல்லும் வழிபாடுகளை மேற்கொண்டனர்.
அந்த நாளில், அவர்கள் ஒரு சிறிய தீபத்தை ஏற்றி, முன்னோர்களின் ஆசீர்வாதத்தைப் பெற்றனர். இதனால், அவர்கள் மனதில் அமைதி நிலவியது. இதை உணர்ந்து, அவர்கள் தினமும் முன்னோர்களுக்கு நன்றி செலுத்தும் பழக்கத்தை வளர்த்தனர்.