ఒక గ్రామంలో నివసిస్తున్న సుందర్ మరియు అతని కుటుంబం పూర్వీకుల మార్గదర్శకత్వాన్ని గౌరవించి జీవించారు. పండుగ రోజున, సుందర్ తన పిల్లలకు పూర్వీకుల కథలను చెబుతూ, వారి త్యాగాలను గుర్తు చేశాడు. పిల్లలు పూర్వీకుల ధైర్యాన్ని అర్థం చేసుకుని, తమ జీవితంలో దాన్ని అనుసరించడం ప్రారంభించారు.

ఒక రోజు, సుందర్ తన పిల్లలకు, 'మన పూర్వీకులు లేకపోతే, మనం ఈంత సంపన్నంగా ఉండలేము' అని చెప్పాడు. దీని వల్ల, పిల్లలు తమ పూర్వీకులకు కృతజ్ఞతలు చెప్పే పూజలు నిర్వహించారు.

ఆ రోజున, వారు ఒక చిన్న దీపాన్ని వెలిగించి, పూర్వీకుల ఆశీర్వాదాన్ని పొందారు. దీని వల్ల, వారి మనసులో శాంతి నెలకొంది. ఇది తెలుసుకుని, వారు ప్రతిరోజూ పూర్వీకులకు కృతజ్ఞతలు చెప్పే అలవాటును పెంపొందించారు.