ಸಂಜೆ ಆರು ಗಂಟೆ ಹತ್ತು. ಮನೆ ತುಂಬಾ ನಿಶ್ಶಬ್ದ. ಸೂರ್ಯಾ ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವಾಗ, ಅವಳ ಮಗಳು ಅನಿಕಾ, ಹಾಸಿಗೆಯ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಮ್ಮ, ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಧಾರಾವಾಹಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ, ಅಡುಗೆ ವಾಸನೆ ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ತಾತನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿ ಕುಳಿತು, ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಮಕ್ಕಳು ಆಟವಾಡುತ್ತಿರುವ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. 'ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು; ಮಕ್ಕಳು ಕಥೆಗಳು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು; ನಗು ಮತ್ತು ಮಾತುಗಳ ಮಿಶ್ರಣವಿದ್ದ ವಾತಾವರಣ,' ಎಂದು ಅವರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದರು.

ಆ ರಾತ್ರಿ, ಸೂರ್ಯಾ ಅಚಾನಕ್ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾ, ಟಿವಿ, ಮೊಬೈಲ್ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬದಿಗೆ ಇಟ್ಟು, ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲೇ ಕೂತು ಊಟ ಮಾಡೋಣ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅದು ಹೊಸದಾಗಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ, ತಾತನು ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅನಿಕಾ ಕೇಳಿ ನಗಿದರು. ಅಮ್ಮ, ಅಚಾನಕ್, 'ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಹೀಗೆ ಸೇರಿ ಊಟ ಮಾಡಿದ್ದು ಯಾವಾಗ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಆ ಒಂದು ಬದಲಾವಣೆಯ ಕ್ಷಣ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಅನುಭವವನ್ನು ತಂದಿತು. ಆ ರಾತ್ರಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಮನಸ್ಸು ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ನಿದ್ರೆ ಹೋದರು. ಮುಂದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ, ಅನಿಕಾ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲು, 'ಇಂದು ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತೆ ಸೇರಿ ಊಟ ಮಾಡೋಣವೇ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಬದಲಾವಣೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ, ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಜಾಗೃತಿ ತಂದಿತು.