സൂര്യൻ മങ്ങുന്ന സമയമാണ്. വീട്ടിലെ എല്ലാവരും അവരുടെ ജോലി, സ്കൂൾ, ഓൺലൈൻ മീറ്റിംഗ്, ഹോംവർക്ക് എന്നിങ്ങനെ ഓരോരുത്തരും തിരക്കിലാണ്. അമ്മ അടുക്കളയിൽ, അച്ഛൻ മൊബൈലിൽ ജോലി നോക്കിക്കൊണ്ടു ചായ കുടിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ ഓരോരുത്തരും അവരുടെ ടാബ്ലറ്റിൽ കളിക്കുന്നു. വീട്ടിൽ സമാധാനം ഇല്ല; ഓരോ മുറിയിലും ഓരോ ശബ്ദം.

അമ്മയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് അമ്മായിയുടെ പഴയകാലങ്ങൾ ഓർമ്മയായി. അന്ന് വീട്ടിൽ ഒരു ചെറിയ കോണം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ സ്ഥലത്ത് അമ്മായി എളുപ്പത്തിൽ ഇരുന്ന് ജപം ചെയ്തിരുന്നു, അച്ഛൻ പത്രം വായിച്ചു, കുട്ടികൾ അടുത്ത് ഇരുന്ന് കഥകൾ കേട്ടു. ആ കോണിൽ മാത്രം സമാധാനം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; ആ സമാധാനം മുഴുവൻ വീട്ടിലേക്കും പടർന്നിരുന്നു. അപ്പോൾ എല്ലാവരും ഒരേ സമയം ചിരിച്ചു, സംസാരിച്ചു, ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.

ഇപ്പോൾ ആ കോണം ഇല്ലാതായതുപോലെ ആ സമാധാനവും ഇല്ലാതായി. അമ്മ ഒരു നിമിഷം എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് ഇരുന്ന് സംസാരിക്കാൻ കഴിയുമോ എന്ന് ചിന്തിച്ചു. കുട്ടികളോട്, 'നമുക്ക് ഇന്ന് 10 മിനിറ്റ് മാത്രം എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് ഇരിക്കാമോ?' എന്ന് ചോദിച്ചു. ആദ്യം ആരും അതിൽ താൽപ്പര്യം കാണിച്ചില്ല. പക്ഷേ, പതിയെ ആ 10 മിനിറ്റ് ഒരു ചെറിയ സന്തോഷമായി മാറി. അമ്മായിയുടെ കാലത്തെ ആ സമാധാനം ആ 10 മിനിറ്റിൽ വീണ്ടും വന്നതുപോലെ എല്ലാവർക്കും തോന്നി.

ആ ദിവസം അവസാനിക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ചോദ്യം ഉയർന്നു: 'ഈ സമാധാനവും ഈ സമയം നമ്മെ കൂടുതൽ വർഷങ്ങൾ ആരോഗ്യത്തോടെ ജീവിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ശക്തിയല്ലേ?' അതിന് ഉത്തരം അറിയില്ല. പക്ഷേ, ആ സമാധാനവും ആ 10 മിനിറ്റും ഒരു പുതിയ വഴി തുറന്നു.